اقتباس كرده و به عنوان بخشى از شرح خود بر احاديث ذكر كند . در شرح سخنى از امام على عليه السلام كه فرمود : لَتُبَلْبَلَنَّ بَلْبَلَةً وَ لَتُغَرْبَلَنَّ غَرْبَلَةً ؛ حتماً مورد امتحان قرار مىگيريد و غربال مىشويد . « 1 » چنين مىنويسد : انَّما يُغَرْبَلُونَ غَرْبَلَةً لِيَتَمَيَّزَ مُحْسِنُهُمْ مِنْ مُسيئِهِمْ لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ . بخش اخير از شرح فيض ، اقتباس از سورهء انفال « 2 » است . « 3 » در اينجا براى رعايت اختصار به همين مقدار اكتفاء نموده و محقّقان را براى مطالعهء بيشتر در اين بخش به آدرس‌هاى ذيل ارجاع مىدهيم . « 4 » چنانچه از مطالب فوق به دست مىآيد ، فيض هم از قرآن و تفسير در تبيين روايات كمك مىگيرد و هم از روايات در تفسير آيات قرآن ، البته در هنگام تفسير آيات با احاديث ، تنها به صرف تفسير روايى ( نقل روايت ) اكتفا نمىكند ، بلكه تفسير عقلى و نظرى را در كنار تفسير روايى آورده است . « 5 »

--> ( 1 ) . نهج البلاغه صبحى صالح ، خطبه 16 . ( 2 ) . الانفال / 37 . ( 3 ) . الوافى ، ج 2 ، ص 431 و 432 . نمونهء ديگرى از اقتباس از قرآن در الوافى ، ج 4 ، ص 30 وجود دارد . ( 4 ) . نمونه‌هايى از تفسير قرآن و يا شرح روايات با استمداد از تفسير قرآن در الوافى : ج 1 ، ص 86 و 108 و 223 و 338 و 450 و 552 و 553 ؛ ج 2 ، ص 47 و 48 و 76 و 78 و 281 و 320 و 457 ؛ ج 4 ، ص 66 و 260 ؛ ج 5 ، ص 901 ؛ ج 6 ، ص 243 - 246 ؛ ج 8 ، ص 1080 ؛ ج 9 ، ص 1359 . ( 5 ) . فيض گاهى در هنگام جمع آورى آيات مناسب با يك فصل يا يك باب ، برخى را تفسير نظرى مىكند و تفسير بقيه را به خود اخبار واگذار كرده است . مثلًا در الوافى ، ج 2 ، ص 256 پس از تفسير چند آيه مىگويد : « و تفسير ساير هذه الايات فى الاخبار . »